Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Κίνα εξετάζουν ενεργά την αποστολή πυρηνικών αντιδραστήρων στη Σελήνη, μια εξέλιξη που σηματοδοτεί μια νέα φάση στην εξερεύνηση του διαστήματος. Αυτά τα σχέδια, αν και βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια υλοποίησης για κάθε χώρα, υποδηλώνουν μια κοινή κατεύθυνση προς την εγκατάσταση μόνιμων βάσεων στο φεγγάρι, οι οποίες θα απαιτούν σταθερή και ισχυρή πηγή ενέργειας. Η συζήτηση γύρω από αυτό το ενδεχόμενο έχει ενταθεί, αναδεικνύοντας τις φιλοδοξίες των μεγάλων δυνάμεων για την κυριαρχία στο διάστημα.

Η ώθηση για την ανάπτυξη πυρηνικών αντιδραστήρων στη Σελήνη πηγάζει από την ανάγκη για βιώσιμη ενέργεια, απαραίτητη για τη λειτουργία μελλοντικών διαστημικών βάσεων και την υποστήριξη μακροχρόνιων αποστολών. Οι υπάρχουσες τεχνολογίες, όπως οι ηλιακοί συλλέκτες, έχουν περιορισμούς, ιδίως κατά τις σεληνιακές νύχτες που διαρκούν περίπου 14 γήινες ημέρες. Η πυρηνική ενέργεια προσφέρει μια λύση για συνεχή παροχή ενέργειας, ανεξάρτητα από τις συνθήκες φωτισμού, επιτρέποντας έτσι την απρόσκοπτη λειτουργία επιστημονικών πειραμάτων, την εξόρυξη πόρων και την υποστήριξη ανθρώπινης παρουσίας.

Η προοπτική εγκατάστασης πυρηνικών αντιδραστήρων στη Σελήνη έχει σημαντικές γεωπολιτικές προεκτάσεις, καθώς αναδιαμορφώνει την κούρσα του διαστήματος και ενδεχομένως οδηγεί σε έναν νέο «Πόλεμο των Άστρων». Η παρουσία πυρηνικής τεχνολογίας στο φεγγάρι εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη ρύθμιση, την ασφάλεια και την πιθανή στρατιωτικοποίηση του διαστήματος. Στο άμεσο μέλλον, αναμένεται να ενταθούν οι προσπάθειες των χωρών για την ανάπτυξη και δοκιμή των απαραίτητων τεχνολογιών, ενώ παράλληλα θα αναζητηθούν διεθνείς συμφωνίες για τη διαχείριση αυτών των πρωτοβουλιών.