Στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, ο Παύλος Μπακογιάννης, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και γαμπρός του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ έξω από το γραφείο του στην οδό Ομήρου, στο κέντρο της Αθήνας. Την ευθύνη για την εκτέλεση ανέλαβε η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη, σε μια ενέργεια που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία και σημάδεψε την πολιτική ζωή της χώρας. Η φράση «Ψυχραιμία, κυρά μου! Τι φωνάζεις;», που φέρεται να ειπώθηκε από έναν εκ των δραστών προς τη σύζυγο του Μπακογιάννη, Ντόρα Μπακογιάννη, λίγο μετά την επίθεση, αποτυπώνει το κλίμα ψυχρότητας και ωμότητας της πράξης.

Η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη εντάσσεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής πόλωσης και αναταραχής στην Ελλάδα, με την τρομοκρατία να αποτελεί σοβαρή απειλή. Η 17 Νοέμβρη, έχοντας ήδη πραγματοποιήσει αρκετές επιθέσεις κατά πολιτικών, επιχειρηματιών και ξένων αξιωματούχων, στόχευε στην αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος και την προώθηση των ιδεολογικών της θέσεων. Η επιλογή του Μπακογιάννη, ενός ανερχόμενου πολιτικού με μετριοπαθείς θέσεις, θεωρήθηκε από πολλούς ως μήνυμα προς την τότε κυβέρνηση και την πολιτική τάξη γενικότερα.

Η εκτέλεση του Παύλου Μπακογιάννη άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στην ελληνική ιστορία, αναδεικνύοντας την επικινδυνότητα της τρομοκρατίας και την ανάγκη για την πάταξή της. Η μνήμη του παραμένει ζωντανή, ενώ η υπόθεση της 17 Νοέμβρη, με την εξάρθρωσή της πολλά χρόνια αργότερα, αποτέλεσε ένα σημαντικό κεφάλαιο στην αντιμετώπιση του φαινομένου στην Ελλάδα. Η κληρονομιά της πράξης αυτής συνεχίζει να επηρεάζει τις συζητήσεις για την πολιτική βία και την ασφάλεια στη χώρα.